Skip to main content

के.पी.को सनसनीपूर्ण अन्तरवार्ता



खड्गप्रसाद ओली उर्फ के.पी ओली, नेपाली राजनीतिमा सबभन्दा बढी सुनिने, तीखा कुरा गर्ने र अरूको बिल्ला गर्नमा नम्बर एक माहिर नेता । मलार्इ यिनका प्रायः सबै कुराहरू अचम्मका र अविश्वसनीय लाग्ने गर्दछन । आफू बाहेक अरू त नेतै हैनन् भन्ने सोचले यिनलार्इ यतिसम्म गाँजेको छ कि कुनै पनि कुरा उनको बाहेक अरूको सत्य नै हुँदैन । कहिले के भन्या छन् कहिले के ? एकनाशले कुरा सुन्दै जाने हो भने उस्तै मान्छे यिनकै सामुन्ने ठहरै हुन बेर लाग्दैन । एक महिना लामो क्यारेबियन क्षेत्र, अमेरिका र युरोप भ्रमणमा जानुभन्दा अगाडि कान्तिपूर दैनिकमा उनले दिएको अन्तरवार्ता पढ्दा, उनको अन्तरवार्ता पढ्ने जो सुकै नेपालीलार्इ लाग्न सक्छ कि नेपालको विद्ममान शान्ति प्रकियाको एकमात्र कुशल विश्लेषक तथा जानकार उनी मात्र हुन् ।
देशको बिग्रदो राजनैतिक स्थितीमा गहिरो चिन्ता ब्यक्त गर्दै जनताले आफूलार्इ पनि अरू नेतालार्इ जस्तो बकम्फुसे मान्ने हुन कि भन्ने ठूलो डर रहिछ बिचरा ओलीको । प्रधानमन्त्री चयन प्रकियाका विषयमा आफू निर्णय गर्ने महत्वपूर्ण हैसियतमा नरहेको बताउँदै सही ढंगले राष्ट्रिय राजनीति अगाडि बढोस्अन्य सामाजिक मुद्दा टुंगो लाग्न सकून् र संक्रमणकाललाई टुंग्याएर जान सकौं भन्नेमा नै आफ्नो जोड रहेको समेत बताएका छन् । तर उनका क्रियाकलापबाटै माओवादीलार्इ ठेगान लगाउने र जसरी हुन्छ मनोनित नै भएपनि सभासद पड्काएर प्रधानमन्त्री पदसम्मका लागि उक्लने दाउ रहेको भने प्रष्टै हुन्छ । बाहिर सफा र इमान्दार देखिए पनि उनले पर्दा पछाडी खेल्ने भूमिकाका बारेमा सबै नेपाली छर्लङ्गै छन । पार्टीका अध्यक्षले जनताहरूलार्इ दशैं अगाडि प्रधानमन्त्री उपाहार दिने कुरा फलाक्दै हिडिरहेका बखत उनले दिएको अन्तरवार्तामा भने चाडबाड समय भएकाले कुनै पनि हालतमा तिहार अगाडि प्रधानमन्त्री नचूनिने दावी व्यक्त गरेका छन् । यिनका कुराको के भर विश्वास र ? झन हालै नक्कली विश्वविधालयबाट विधावारिधी ग्रहण गरिसके पछि त झन उनका विचार पनि झन कमसल हुन थालेकोमा शंका नगरीबस्ने ठाउँ नै छैन । माओवादी लचक भएको प्रधानमन्त्रीको पद हत्याउनका लागि मात्र हो भनेर देख्ने ओलीले माओवादी र एमालेबीच पछिल्लोपटक भएको तीनबुँदे सहमतीको समेत खासै महत्व नरहेको बताएका छन् । त्यो तीनबुँदे सहमति नै कपटपूर्ण धोखा भएको बताउँदै उनले भनेका छन् - सकारात्मक संकेतजस्तो लाग्ने यी जुन छलकपट छन् प्रधानमन्त्री हुने उद्देश्यले प्रेरित भएका कपटपूर्ण खेल हुन् । व्यवहारले अन्यथा प्रमाणित गरोस् । त्यसो भएमा बाहेक यस्तो छलकपटमा अलिअलि विश्वास गर्नु र धेरै अल्मलिनुपर्ने कारण छैन । अब सहमति प्रक्रियामा आफै बस्ने, हस्ताक्षर गरेको साक्षी हुने, सम्झौताको ड्राफ्ट पनि तयार पार्ने अहिले त्यही सम्झौता कपटपूर्ण खेल हो भनेर संज्ञा दिने के.पी. लार्इ हामी के भनौं ?
तर अन्तरवार्ता पढ्दै जाँदा उनले व्यक्त गरेको एउटा उत्तरले भने रामचन्द्र पौडेलको राजीनामा आएपछि सब ठीक हुन्छ भन्नेहरूलार्इ भने ठूलो झड्का दिनसक्छ । अन्तरवार्ताको क्रममा पौडेलको राजीनामा अत्तो थाप्नु भनेको  पहिला हटिहाल अनि पछि सोचौंला भन्ने ठग कुरा जस्तै भएको बताएका छन । उनले गम्भीर रूपमा आपत्ती ब्यक्त गर्दै भनेका छन् बताएका छन् रामचन्द्र पौडेलले छोडिदिने अनि यो संसद्संविधानसभा सबै 'फेलभन्दै अराजकता सिर्जना गर्ने कदम हुन सक्छ । त्यसैले केमा सहमति गरेर को प्रधानमन्त्री बन्ने हो सहमति गरौंपौडेलले पनि आफ्नो उम्मेदवारी फिर्ता गर्नुपर्छ ।
 अन्तरवार्ताको पूर्णपाठ पर्न तलको लिंकमा थिच्नुहोस् ।

Post a Comment

Popular posts from this blog

(अ)भद्र मान्छेहरूका उरेन्ठेउलो सपना ...

साहित्य यात्रामा मेरो पहिलो प्रकाशित सृजनाको शिर्षक थियो - 'बेनी शान्त मुस्कुरार्इरहेछ ।'
'न्यू धौलागिरि' दैनिकमा यहि शिर्षकको कविता प्रकाशित गरेर मैले लेख्ने कामको थालनी गरेको थिएँ । आज निकै भावुकताका साथ म त्यो दिनलार्इ सम्झिरहेछु जुनदिन जिल्ला बिकास समितिका तत्कालिन उपसभापति मेरा पिताजीका लागि प्राप्त सरकारी आवासमा बुबासँगै बसेर म स्थानीय सरकारी मा.वि. मा अध्ययन गर्ने गर्थे । ५० को दशकको मध्यवर्षका स्वर्णिम दिनहरूमा बेनी बिछट्टै सुन्दर लाग्थ्यो, मलार्इ । पञ्चायतको काला दिनहरू पछि म्याग्दी उल्लेखनीय रूपमा शान्त नै थियो पनि । राजनैतिक र्इबी, र्इख अलिअलि थियो जस्तो मेरो अनुभूति छ । र, मलार्इ त्यो स्वभाविक नै थियो भन्ने पनि लाग्छ । किनकी, मानिसहरूको चेतनाको स्तर अहिलेको जस्तो फराकिलो हुनसक्ने सम्भावनामा नै थिएन । 
तर आज?
आज यो अलिअलि हैन, बेस्सरी खजमजिएको छ । राजनैतिक आस्थाका आधारमा मानिसहरू यो हदसम्मको नीचतामा प्रकट हुनेछन् भन्ने मैले कहिल्यै सोचेको थिइँन । सायद म गलत थिएँ । मलार्इ लागेको थियो, सूचना प्रविधीले निकै छोटो समयमै मानिसहरूलार्इ सूचना र तथ्यका मसिना पक्षहरू…

डा. बाबुराम भट्टराईलाई खुलापत्र

कुनै बेलाका मेरा सर्बाधिक प्रिय नेता डा. बाबुराम भट्टाराईज्यू सादार नमस्कार, सर्वप्रथम त यहाँलाई यहाँकै “प्रिय अभिवादन” लालसलामसहित अभिवादन गर्न यसर्थ असमर्थ छु कि त्यो अभिवादनमा मलाई निहत्था, निरीह हजारौं शहादतप्राप्त नौजवानहरुको रगतको “गन्ध” अनुभूत गर्दछु । ती जो जो मारिए, ती देशकै लागि मर्दैछौं भनेर शहादत प्राप्त गरेका थिए । किन्तु, उनीहरुको बलिदानीले देशले जे पाउनु पर्ने थियो त्यो पाएन, जे अनपेक्षित थियो त्यसका साक्षी वर्तमानमा बाँचिरहेका हामीहरु छौ, खैर यो प्रसंगलाई यहि टुंगाऔं । डा. सा’ब, यहाँलाई अचम्भित पार्ला कि यो अपरिचितले अकारण किन यो खुलापत्र लेख्यो ? तर म यहाँलाई दुई कुरा स्पष्ट पार्न चाहन्छु – पहिलो हामीहरु परिचित छौं, र दोश्रो यो पत्र लेख्नुको कारण छ । हो डाक्टरसा’ब अत्यन्तै सान्दर्भिक कारण ! अर्थमन्त्रीका हैसियतमा यहाँ म्याग्दी भ्रमणमा आउँदैका दिन उद्योग बाणिज्य संघ म्याग्दीको सभाहलमा उपस्थितहरुको यहाँसँग साक्षात्कार चलिरहँदा, दाहिने हात मेरो पनि उठेको थियो । ५ मिनेटसम्म अविश्रान्त हात उठिरहेपछि, बजारका “गन्यमान्यहरु” को हातबाट माइक्रोफोन मनेर आईपुगेको थियो । मलाई राम…

कम्प्यूटर, इन्टरनेट र म

एस. एल. सी. अर्थात प्रवेशिका परीक्षापछि नतिजा प्रकाशित हुन्ज्यालसम्मको करिब साढे तीन महिनाको फुर्सदमा कम्प्युटर चलाउन सिक्ने चलन भर्खर शुरू हुँदै थियो । त्यहि छेकोमा मैले पनि कम्प्युटर सिक्ने अवसर पाएथेँ । घरबाट ७ किलोमिटर टाढा रहेको बागलुङ बजारमा रहेका एक नातेदारको कम्प्युटर शिक्षणालयमा म अरू २ जना हितैषीहरूसँग कम्प्युटर सिक्न जान्थेँ । बाले इन्सिच्युट नजिकैको चियानास्ता पसलमा कम्प्युटर सिकेपछि खाजा स्वरूप चिया बिस्कुट खाने ब्यवस्था गर्दिनुभएको थियो ।  एक प्याकेट नुनिलो बिस्कुट र एक कप चिया खाएर साढे २ महिना जति मैले कम्प्युटर सिकेँ । कम्प्युटर सिक्दा किबोर्डमा भएका अक्षर नहेरी टाइप गर्ने प्रशिक्षक देख्दा, मनमनै लाग्थ्यो कि मैले पनि उनले जस्तै कहिले सम्म टाइप गरूँला ? अतः देब्रे हातको कान्छी औंलामा ए, साइलीमा एस, माझीमा डि, यस्तै गरी अरू औंलामा अरू अक्षरहरू लेखेर टाइपिङ क्षमतालाई निखार्ने मेरो प्रयास रहन्थ्यो । पछि प्रशिक्षकले टाइपशालाको रामायण खेल खेल्न सिकाए, जुन खेलले मेरो टाइपिङमा धेरै सुधार ल्याउन मद्दत गर्यो ।

टाइपिङमा अलिकति अभ्यस्त हुन थालेपछि मैले माइक्रोसफ्ट वर्ड, एक्सेल, प…