Skip to main content

तस्बिरले नबोलेको एउटा कथा

ब्लगप्रेमी मित्रहरू, हामीहरूले सोचेका थियौं, यो तस्बीर हेरपछि यहाँहरू मध्ये धेरैको प्रतिक्रिया प्राप्त हुनेछ । तर हाम्रो अनुमान विपरित केही थोरै मात्र प्रतिक्रियाहरू प्राप्त भए । जेहोस् ती सबै अनुमान धेरै हदसम्म सत्यको नजिक छन् । खासमा यो तस्बीर हो - बि.सं. २०६५ चैत्र ९ गते आइतबारका दिनको । र, स्थान हो – म्याग्दी सदरमुकाम बेनीको जिल्ला अदालत अगाडि । सायद यो फोटोसँगै तल दाहिने पट्टीको तस्बिर पनि राखिएको भए यहाँहरूले घटनाका बारेमा अझ अरू सहि अनुमान लगाउन सक्नु हुन्थ्यो । अर्थात ६५ को चैत्र ९ गतेको दिन म्याग्दी जिल्लाका लागि एउटा बिशेष दिन बन्न गएको छ । '६० चैत्र ७ को प्रतिबिम्ब ! 
प्रतिक्रियास्वरूप नलेखे पनि कतिको अनुमान हुन सक्छ यो तस्बीर सडक ग्राभेलिङको हो ! तर यो कुनै पनि बिकासे कार्यक्रमसँग सम्बन्धित तस्बिर होर्इन । यसको सन्दर्भ अलि फरक छ - माथि उल्लेख गरेको दिन, वर्षमा एकपटक आउने एक अवसर हो – नेपालभरीका जिल्लाबासीका लागि । समग्र जिल्लाको बिकासको योजना तर्जुमाका लागि आयोजना हुने जिल्ला परिषद जिल्लाबासीका लागि चासोको विषय नहुने कुरै भएन । तसर्थः त्यो वर्ष म्याग्दी जिल्लाको जिल्ला परिषदको मिति त्यो दिन तोकिएको थियो । परिषदको उद्घाटनको दिन थियो, त्यो । जिल्लास्थित दलका प्रतिनिधीहरू, कार्यालय प्रमुख, विशिष्ट मानिएका ब्यक्तित्व र सर्वसाधारणहरू पनि कार्यक्रममा उपस्थित थिए ।
३ मिनेटको पाबन्दी लगाइएको थियो बक्ताहरूलार्इ । यसैक्रममा एमालेका प्रतिनिधी हरिकृष्ण श्रेष्ठले माओवादीका तर्फबाट प्रत्यक्ष निर्वाचनमा निर्वाचित सभासद गोविन्द पौडेलको नाम यार्सागुम्बा तस्करीमा के जोडेका थिए, मञ्चमा आसिन सभासद रातोपिरो भए भने माओवादबाट प्रतिनिधित्व गर्ने (मेरो ख्यालमा इन्चार्ज) मणिलाल शर्माले प्लाष्टिकको कुर्सीले झटारो हानिहाले । यो झटारोसँगै शुरू भएको कलह सडकमा पोखियो । युथफोर्सका लडकाहरू भटाभट बजार गर्न थाले । वाइसियल पनि के कम ? बजार खुलाउन पट्टी लागिहाले । अब झडप शुरू भैहाल्यो । के पत्रकार ? के प्राध्यापक ? एमालेसँग नजिक मानिएकाहरूका टाउको फुटाइहाले वाइसियलका लड्काहरूले । तर युथफोर्सकाहरूले पनि प्रयास त गरेका हुन खासै जोड चलेन बिचराहरूको ! जेहोस् झडप भयो । दुबैतिर घाइतेहरू पनि ।
यो तस्बीर अदालत अगाडिको हो, मैले अगाडि नै उल्लेख गरिसकेँ । अदालत अर्थात न्यायलय । कसैले गल्ति गर्यो भने वा सार्वजनिक गालि बेइज्जती गर्यो भने वा अन्याय गर्यो भने पिडकका बिरूद्द मुद्दा दायर गर्न सकिने ठाउँ ! तर त्यो दिन सामाजिक न्यायको सिद्दान्तले काम गरेन । हरिकृष्ण श्रेष्ठले गलत बोलेकै भए पनि सार्वजनिक गालि बेइज्जतीको मुद्दा दायर गर्न सकिन्थ्यो तर स्थिती झडपको बन्यो । राजनीतिका नाममा युवाहरूलार्इ युवाहरूकै टाउको फुटाउन लगाइयो । र सम्माननिय न्यायलयको अगाडिको सडकको हविगति यस्तो रह्यो !
फोटो श्रोतः बेनीअनलाइन डटकम डट एनपी
दाहिनेपट्टी राखिएको तस्बीर हो पत्रकार अमृत बास्कुनेको । जुन दिन उनी सख्त घाइते बनाइएका थिए, वाइसियलका युवाहरूबाट । निर्घात कुटपिटको शिकार भए उनी र उपचारका लागि पोखरा जानु पर्ने स्थिती सम्म बन्यो । टाउकोमा एकदर्जन भन्दा बढी टाँका लगाउनु पर्ने तरिकाले पिटिएका थिए उनी । आरोप थियो - एमालेको मतियार ! यस्तै बिच सडकमा भकुन्डो खेलिए एक जना प्राध्यापक । स्थानीय रूप्से साप्ताहिक प्रधान सम्पादक तथा म्याग्दी बहुमुखी क्याम्पसका प्राध्यापक तारानाथ शर्मा । क्याम्पसमै अध्ययनरत तर वाइसियल सम्बद्द युवाहरूले लात्तैलात्ताले भकुरे । जबकी यसरी पिटिन्छु भन्ने पूर्व अनुमानै थिएन बास्कुने र शर्मा दुवैजनाले । बास्कुने क्यामेरा लिएर कुदिरहेका थिए, घटना बिवरण सम्प्रेषणका लागि । र, शर्मा चाँहि बजारको वातावरण के कस्तो भैरहेछ भनेर अवलोकन गर्न निस्केका थिए, आफ्ना केही प्राध्यापक साथीहरूसँग । तर बिडम्बना यो घटनाका शिकार हुन पुगे दुर्इजना पनि !
के अबका जिल्ला परिषदहरू पनि यस्तै हविगतिबाट गुज्रिएलान् ? वा जिल्ला परिषदमा साँच्चिकै जिल्लाको बिकासका लागि योजनाहरूको तर्जुमा गरिएला ? मेरो प्रश्न – दलका नेताहरूलार्इ, बुज्रुकहरूलार्इ । र, युवाहरूलार्इ ! 

Post a Comment

Popular posts from this blog

नेताको छोरा १ - समाज, विकास र चुनाव

(यो बि.सं. २०७४ मा नयाँ संविधानको कार्यान्वयनको कठीन खुडकिलो मानिएको तीन तहको निर्वाचन सम्पन्न गरेर समृद्द नेपालको सपना साकार पार्ने लक्ष्यमा अगाडि बढेको जिकिर गरिएको हाम्नो सुन्दर हिमाली राज्य नेपालको चुनावमा म स्वंय प्रतक्ष्य सहभागी भएर अनुभूत गरेका अनुभवहरूको श्रृङ्खला हो । जसलाई मैले नेताको छोरा नाम दिएको छु । यस श्रृङ्खलामा म चुनावका अँध्यारा र उज्याला पक्षहरूलाई अधिकतम इमान्दारीताका साथ प्रस्तुत गर्नेछु ।)
“यहाँ के छैन?” रेलगाडीभित्रबाट बाहिर चियाउँदै मैले आफैलाई प्रश्न गर्ने गर्दछु । शिशाबाहिर चिल्ला सडकहरु देखिन्छन । सफा पानी पोखरीहरु देखिन्छन । अनि देखिन्छन्, ससाना नानीबाबुहरुको किताबमा कोरिएका चित्रहरुमा जस्तै आँखाभरी बस्ने खेल मैदान, बगैंचा र घरहरु पनि । बिगत ५ बर्षदेखि म काममा जाँदै गर्दा या बिद्यालय जाँदै गर्दा अनि कहिलेकाही साथीभाईहरु भेट्न जाँदा उहि बाटो त्यहि नामको रेलगाडीे चढेर मैले गर्ने रेलयात्रा तीनै ५ वटा बिसौनी पार गरेर १५ मिनेटमा अन्तिम बिसौनीमा पुगेर रोकिन्छ तर मेरा मनभरी उब्जने तर्कनाहरु रेलगाडीसँगै रोकिदैनन् । ती अझै बढ्दै जान्छन । 
सडकमा मान्छेहरु हतारिदै आ…

नेताको छोरा २ - टिकट, उत्साह र यात्रा

(यो बि.सं. २०७४ मा नयाँ संविधानको कार्यान्वयनको कठीन खुडकिलो मानिएको तीन तहको निर्वाचन सम्पन्न गरेर समृद्द नेपालको सपना साकार पार्ने लक्ष्यमा अगाडि बढेको जिकिर गरिएको हाम्नो सुन्दर हिमाली राज्य नेपालको चुनावमा म स्वंय प्रतक्ष्य सहभागी भएर अनुभूत गरेका अनुभवहरूको श्रृङ्खला हो । जसलाई मैले नेताको छोरा नाम दिएको छु । यस श्रृङ्खलामा म चुनावका अँध्यारा र उज्याला पक्षहरूलाई अधिकतम इमान्दारीताका साथ प्रस्तुत गर्नेछु ।)"दाई, बधाई छ । अंकलको टिकट भएजस्तो छ ।" एकजना गाउँले भाईले फेसबुक म्यासेन्जरमा खबर गरेको रहिछन् । मैले आश्चर्यतापूर्वक उनलाई प्रतिप्रश्न गरेँ – "को अंकल ?" मेरो प्रश्नले ती भाई झन छक्क परे । भने, "को अंकल हुनु ? हजुरको बाबा के!" "कहाँ अंकल भन्या त ? तिमीले मेरो बाबालाई पुसाजु भन्नुपर्छ ।" मैले उनलाई हाम्रो नाता सम्झाउनु आफ्नो कर्तव्य ठानेँ । फेरि चुनावको पारो ह्वात्तै बढ्दै थियो । बाबाले टिकट पाएको अपुष्ट समाचार जसले सुनाएको छ, प्रचार उही ब्यक्तिबाट थाल्नु पनि चुनावी रणनीतिको एउटा पाटो त छँदै थियो ।
यसरी, एउटा गाउँले भाईबाट बाले संसदीय निर…

डा. केसी, उनको अनशन अनि एउटा झुम्रे नागरिक

डा. गोविन्द केसीका शुरूवात तिरका अनशनहरूमा मेरो पूर्ण समर्थन थियो । मैले पनि आफ्ना सामाजिक संजालका भित्ताहरूमा निकै खरा खरा वाक्यहरूसहित तीनका पुछारमा ह्यासट्याग आइएमवीथडाकेसी लेखेकै हुँ । मलाई लुकाउनुपर्ने केहि छैन । डा. केसीका शुरूवाती मागहरू भनेका चिकित्सा क्षेत्रमा बढ्दो राजनैतिक हस्तक्षेप अनि तीसँगै यस क्षेत्रमा बढ्दै गएका विकृती विसंगतीहरूको अन्त्य हुनुपर्छ भन्नेमा केन्द्रित हुन्थे ।तर डा. केसी जति नै निष्ठावान, त्यागी या देवरूप नै किन नहोस उनको, उनका काँधमा बन्दुक राखेर आफ्ना विभिन्न खालका अभिष्ट पूरा गर्न खोज्नेहरूको एउटा ठूलो जमातबाट उनी घेरिएका छन । यो मिथ्याको आरोप हैन । निसन्देहः डा. केसी अनशन बस्नुपूर्व उनले अनशन बस्न थालिसकेपछि स्वास्थ्य क्षेत्रमा महशुस हुनेगरी परिवर्तन भएकै हुन । त्यसको जस पूरापूर उहाँलाई जान्छ । तर यसको अर्थ यो हैन कि स्वास्थ्य क्षेत्र सुधारका लागि सबै कुरा वहाँले नै भनेजसरी हुनुपर्छ । बिडम्बना यो छ कि वहाँको शुरूको अनशन देखि नै माग पूरा गर्ने बहानामा सरकारले एउटा बेथितीको पृष्ठपोषण गर्ने कामको श्रीगणेश गरेको छ । केसीको एक सुत्रिय माग थियो बरिष्ठताका आ…