Skip to main content

प्रचण्ड, निशानी, र हामीहरू

'राती दश बजेको आलर्म सेट गर्नु, ठ्याक्कै टाइममा हस्तमैथुन गर्नुपर्छ ।'  ब्यक्तिको नाम ट्याग गरेर उनले फेसबुकमा भित्तेलेखन सम्प्रेषण गर्ने गर्थे । उनको भित्तेलेखनमा अंकित ब्यक्ति उनका हितैषी मित्र हुन होइनन् त्यो मेरो सरोकारको कुरो रहेन् । किन्तु, धवलागिरिका पत्रिकाहरूमा स्तम्भकारको परिचय स्थापित गरिसकेका उनको स्तरको ब्यक्तिले फेसबुकमा यस्ता भित्तेलेखनहरू सम्प्रेषण गर्नु कत्तिको उचीत थियो भन्ने मेरो प्रश्न हो ।  

पछिल्ला दिनहरूमा एउटा राम्रै चर्चा बटुल्न सफल अनलाइन पत्रिकाहरूमा प्रचण्ड लक्षित लेखहरू मार्फत स्थापित लेखकको परिचय बनाएका उनलार्इ माथि उल्लेखित उट्पट्याङ यौनजन्य खुराक फेसबुकमा पस्केका कारण केहि फेसबुके साहित्यकारहरूले यौन कविको उपनाम पनि भिरार्इदिए । र, उनी जबरजस्त यौन कविको छवि निर्माणको दिशामा अग्रसर हुन थाले । धन्य अनलाइन पत्रिकाले उनलार्इ यौन कवि हुनबाट बचाए, र एउटा परिचय बनार्इदिए- दिल निशानी मगर ।
निशानीको लेखन शैली विशिष्ट छ । त्यो एकदम जबरजस्त छ । सुन्दर बान्की परेका वाक्य गठन र उस्तै वाचनप्रिय शब्दको छनौटमा उनको शिल्पमाथि डा. गोविन्द भट्टरार्इ पनि प्रश्न गर्न असमर्थ होलान् । तर दुःख लाग्दो कुरो, निशानीको लेखन एकपक्षिय छ । प्रचण्ड लक्षित छ । भलै, लेखमा प्रचण्डलार्इ गालि नगरिएको होस् तर निशानीका लेखका प्रत्येक वाक्यहरूमा प्रचण्डको भत्सर्ना गरिएको छ । प्रचण्डलार्इ यस्तो ब्यक्तिका रूपमा चित्रित गरिन्छ मानौ कि निशानीले खादैँ गरेको खानामा नुन बढि भो त्यहाँ प्रचण्डको क्रुरर हत्कण्डा छ । निशानीलार्इ धेरै भोक लाग्नुमा प्रचण्डको दाउपेच छ । समग्रमा भन्नुपर्दा, निशानीले जे जे नभोग्नु पर्ने थियो त्यो सब प्रचण्डको कारणले घटित भएका हुन ।

साउदीको गर्मीको उखुममा रूकुमको शुके मगरले खरबुज रोप्ने खाल्डो खन्दै छ, खाल्डो शुके मगरको पसिनाले निथ्रुक्क छ, अनि हाम्रा निशानी भार्इको चित्त दुख्तछ । दुखेको चित्तले हिसाब निकाल्न थाल्दछ – जनयुद्दमा उनीसँगै हिडेका तंग्रामका शहादत प्राप्त कुनै मगर युवाको रगतको मूल्य । अनि उनलार्इ याद आउँछ, उनले लडेको जनयुद्दमा घाइते भएका प्युठानका कुनै दर्जी युवाको शरिरमा अल्झेको गोली । उनको दुखेको चित्तले निकालेको हिसाव हतारमा भएको कुनै लेखापरिक्षकले मिलाउन नसकेको कुनै एउटा कम्पनीको वासलात जस्तो मिलान नै हुँदैन । लेखापरिक्षकसँग त फुर्सदको अर्को कुनै समय हुन्छ उसलार्इ वासलात मिलाउनै पर्ने हुन्छ । मिलाउँछ पनि । तर निशानीसँग त्यति धेरै समय हुँदैन । उनको दिमागमा आइडियाको बत्ति झिलिक्क बल्दछ – नमिलेको हिसाब एकैपटक मिल्दछ । जब दिमागमा एउटा नाम फुत्त निस्कन्छ – श्रीमान् प्रचण्ड ।

ब्यक्तिगत रूपमा म प्रचण्डको प्रशंसक होइन । किनकी, म युद्दको पक्षपाति कहिल्यै रहिनँ । तर पछिल्ला दुर्इ दशकहरूमा आम नेपालीहरूको सामाजिक चेतनामा जुन आमूल परिवर्तन आएको छ त्यसको एकमात्र श्रेय प्रचण्डलार्इ मिल्दछ भन्ने मेरो नीजि बुझार्इ हो । त्यसकारण पनि हिजो प्रचण्डले सहि ठहर्याएका हरेक कदमलार्इ बिना कुनै विश्लेषण ज्यूँकात्युँ शिरोधार्य गरि कार्यसम्पादन गरेका निशानीहरूले आज केवल प्रचण्डलार्इ मात्र लक्षित गरी हरेक गलत हिसाबको लेखापरिक्षक प्रचण्डलार्इ नै ठहराउनु जायज छैन भन्नेमा मेरो बलियो विश्वास छ । प्रचण्डहरूलार्इ गाली दिदै गर्दा निशानीहरू स्वंयले द्दन्दकालमा गरेका नाजायत कामहरूप्रति आत्मालोचना गर्नु जरूरी छ कि छैन ? मेरो आव्हान यति मात्र हो – प्रचण्डप्रति रोष प्रकट गर्नुपूर्व आफूप्रति अरूले पोखेका रोषहरूको ब्यवस्थापन गर्नु निशानीहरूको पनि कर्तब्य हुन आउँछ । त्यो तिनीहरूले गर्नुपर्छ ।


Post a Comment

Popular posts from this blog

(अ)भद्र मान्छेहरूका उरेन्ठेउलो सपना ...

साहित्य यात्रामा मेरो पहिलो प्रकाशित सृजनाको शिर्षक थियो - 'बेनी शान्त मुस्कुरार्इरहेछ ।'
'न्यू धौलागिरि' दैनिकमा यहि शिर्षकको कविता प्रकाशित गरेर मैले लेख्ने कामको थालनी गरेको थिएँ । आज निकै भावुकताका साथ म त्यो दिनलार्इ सम्झिरहेछु जुनदिन जिल्ला बिकास समितिका तत्कालिन उपसभापति मेरा पिताजीका लागि प्राप्त सरकारी आवासमा बुबासँगै बसेर म स्थानीय सरकारी मा.वि. मा अध्ययन गर्ने गर्थे । ५० को दशकको मध्यवर्षका स्वर्णिम दिनहरूमा बेनी बिछट्टै सुन्दर लाग्थ्यो, मलार्इ । पञ्चायतको काला दिनहरू पछि म्याग्दी उल्लेखनीय रूपमा शान्त नै थियो पनि । राजनैतिक र्इबी, र्इख अलिअलि थियो जस्तो मेरो अनुभूति छ । र, मलार्इ त्यो स्वभाविक नै थियो भन्ने पनि लाग्छ । किनकी, मानिसहरूको चेतनाको स्तर अहिलेको जस्तो फराकिलो हुनसक्ने सम्भावनामा नै थिएन । 
तर आज?
आज यो अलिअलि हैन, बेस्सरी खजमजिएको छ । राजनैतिक आस्थाका आधारमा मानिसहरू यो हदसम्मको नीचतामा प्रकट हुनेछन् भन्ने मैले कहिल्यै सोचेको थिइँन । सायद म गलत थिएँ । मलार्इ लागेको थियो, सूचना प्रविधीले निकै छोटो समयमै मानिसहरूलार्इ सूचना र तथ्यका मसिना पक्षहरू…

डा. बाबुराम भट्टराईलाई खुलापत्र

कुनै बेलाका मेरा सर्बाधिक प्रिय नेता डा. बाबुराम भट्टाराईज्यू सादार नमस्कार, सर्वप्रथम त यहाँलाई यहाँकै “प्रिय अभिवादन” लालसलामसहित अभिवादन गर्न यसर्थ असमर्थ छु कि त्यो अभिवादनमा मलाई निहत्था, निरीह हजारौं शहादतप्राप्त नौजवानहरुको रगतको “गन्ध” अनुभूत गर्दछु । ती जो जो मारिए, ती देशकै लागि मर्दैछौं भनेर शहादत प्राप्त गरेका थिए । किन्तु, उनीहरुको बलिदानीले देशले जे पाउनु पर्ने थियो त्यो पाएन, जे अनपेक्षित थियो त्यसका साक्षी वर्तमानमा बाँचिरहेका हामीहरु छौ, खैर यो प्रसंगलाई यहि टुंगाऔं । डा. सा’ब, यहाँलाई अचम्भित पार्ला कि यो अपरिचितले अकारण किन यो खुलापत्र लेख्यो ? तर म यहाँलाई दुई कुरा स्पष्ट पार्न चाहन्छु – पहिलो हामीहरु परिचित छौं, र दोश्रो यो पत्र लेख्नुको कारण छ । हो डाक्टरसा’ब अत्यन्तै सान्दर्भिक कारण ! अर्थमन्त्रीका हैसियतमा यहाँ म्याग्दी भ्रमणमा आउँदैका दिन उद्योग बाणिज्य संघ म्याग्दीको सभाहलमा उपस्थितहरुको यहाँसँग साक्षात्कार चलिरहँदा, दाहिने हात मेरो पनि उठेको थियो । ५ मिनेटसम्म अविश्रान्त हात उठिरहेपछि, बजारका “गन्यमान्यहरु” को हातबाट माइक्रोफोन मनेर आईपुगेको थियो । मलाई राम…

कम्प्यूटर, इन्टरनेट र म

एस. एल. सी. अर्थात प्रवेशिका परीक्षापछि नतिजा प्रकाशित हुन्ज्यालसम्मको करिब साढे तीन महिनाको फुर्सदमा कम्प्युटर चलाउन सिक्ने चलन भर्खर शुरू हुँदै थियो । त्यहि छेकोमा मैले पनि कम्प्युटर सिक्ने अवसर पाएथेँ । घरबाट ७ किलोमिटर टाढा रहेको बागलुङ बजारमा रहेका एक नातेदारको कम्प्युटर शिक्षणालयमा म अरू २ जना हितैषीहरूसँग कम्प्युटर सिक्न जान्थेँ । बाले इन्सिच्युट नजिकैको चियानास्ता पसलमा कम्प्युटर सिकेपछि खाजा स्वरूप चिया बिस्कुट खाने ब्यवस्था गर्दिनुभएको थियो ।  एक प्याकेट नुनिलो बिस्कुट र एक कप चिया खाएर साढे २ महिना जति मैले कम्प्युटर सिकेँ । कम्प्युटर सिक्दा किबोर्डमा भएका अक्षर नहेरी टाइप गर्ने प्रशिक्षक देख्दा, मनमनै लाग्थ्यो कि मैले पनि उनले जस्तै कहिले सम्म टाइप गरूँला ? अतः देब्रे हातको कान्छी औंलामा ए, साइलीमा एस, माझीमा डि, यस्तै गरी अरू औंलामा अरू अक्षरहरू लेखेर टाइपिङ क्षमतालाई निखार्ने मेरो प्रयास रहन्थ्यो । पछि प्रशिक्षकले टाइपशालाको रामायण खेल खेल्न सिकाए, जुन खेलले मेरो टाइपिङमा धेरै सुधार ल्याउन मद्दत गर्यो ।

टाइपिङमा अलिकति अभ्यस्त हुन थालेपछि मैले माइक्रोसफ्ट वर्ड, एक्सेल, प…