Posts

Showing posts from July, 2009

यात्रा सुन्दर गुर्जा गाउँको

Image
“ टुपी भन्दा माथि ठाउँ छैन् गुर्जा भन्दा माथि गाउँ छैन् ” भन्ने एउटा कथन सुने पछि मैले जीवनमा एकपटक त्यो गाउँमा पुग्नै पर्ने अठोट लिएको थियो । तर त्य स्तो औसर भने कहिल्यै जुरिरहेको थिएन । झण्डै शिक्षण पेशा परित्याग गरी एक गै ¥ ह सरकारी संस्थामा जागिर गर्न शुरु गरेको ७ महिना पश्चात ः आफूले हेर्ने कार्यक्रमको एउटा अति महत्वपूर्ण कामका लागि म एउटा टोली सहित त्यहाँ जानका लागि तयार बनेँ । बेनीबाट हिडेको १ दिनमा म एक्लै ताकममा पुगेँ । र , आफूसँग काम गर्ने साथीहरूसँगको एउटा स्टाफ मिटिङ सम्पन्न गरे पश्चात ः त्यसको भोलीपल्ट म र सुर्मन गर्वुजासहित दुईजनाको समूह लुलाङ् पुग्यौं । लुलाङमा जिल्ला विकास समितिका ओभरसियर अनन्य मित्र बालकृष्ण सुवेदीज्यूलाई पनि विशेष करकाप लगाएर त्यहाँ पुगेको भोलीपल्ट बिहानै ६ बजे अर्का एक जना अर्जून नामका शिक्षक साथी सहित जम्मा ४ जनाको समूह गूर्जाका लागि गयौ । ओहो ! त्यो कस्तो कठिन यात्रा ? लगातारको ६ घण्टाको यात्रा पश्चातः मात्

बिर्सनै नसकिने उसको प्रिय मुस्कान

Image
एकटकले मैले यतिखेर नितान्त सुदिपसँग वितेका केही पलहरू अनुभूत गर्न खोजिरहेको छु । पृष्ठभूमीमा शितु खरेलले गाएको गीत “टाढा रहेको हरेक पल, आफैलाई हजारौं जुनी जस्तो, गुन्जिएको आवाज झन कहि कतै आएको तिम्रो जस्तो..............” बजिरहँदा, एफ एम रेडियोमा लामो एन्टेना जोडेर सुदिप मसँगै असरल्ल परेर पल्टिएको हाम्रो चौरमा रेडियोमा एफ.एम खोजीरहेको क्षण झल्झल्ती याद भैराखेको छ । हुन पनि, भर्खर मात्र त थियो, श्रीनगर एफ.एम हाम्रो रेडियोले टिप्न थालेको । ऊ कति एकाग्र थियो, आफ्नो काममा ? जबसम्म रेडियोले श्री नगरको परीक्षण प्रसारणलाई टपक्क टिप्ने थिएन उतिखेर सम्म ऊ अति जिज्ञासु भएर रेडियोको मिटर घुमाइ रहेको हुन्थ्यो । अँ साँच्ची ऊ हामीसँग फुटबल पनि खेल्थ्यो कहिलेकाही । हामी गोल गर्नकै लागि फुटबल खेल्थ्यौं ऊ चाँही आफ्नो टिम विरुद्ध गोल नहोस् भन्ने मनशायले मैदानमा बलको पछि पछि दौडिरहेको हुन्थ्यो । ऊ र हामीमा धेरै भिन्नताका रेखाहरू प्रष्टै थिए । ऊ भावुक मुन्छे, हामी हरदम चञ्चल मन बोकेर हिड्ने मनुवा । उसको गाम्भिर्यताले मलाई अ‍ैले लागिरहेको छ, ईश्वर पनि असल र राम्रा मान्छेहरूलाई हर तरह आफूकहाँ लिन चाहन्छ । ए