पौलस्त्य साहित्य समाज म्याग्दीले गत शनिवार आफ्नो तेस्रो अधिवेशन भव्यताका साथ रेडक्रस सभाहल बेनीमा सम्पन्न गरेको छ । वरिष्ठ साहित्यकार एवं प्राज्ञ सरुभक्तको प्रमुख आतिथ्यतामा सम्पन्न कार्यक्रममा झण्डै एकसयको हाराहारीमा नवोदित तथा अग्रज साहित्यकर्मीहरुको उपस्थिति रहेको थियो । जिल्लामा रहेका अन्य साहित्यिक समाजको भन्दा पृथक उद्देश्य र लक्ष्यका साथ अघि बढ्दै आएको पौलस्त्य साहित्य समाज म्याग्दीले तेस्रो अधिवेशनका अवसर पारेर जिल्लामा क्रियाशिल साहित्यकार त्रय ध्रुबलाल शर्मा, केशव सुवेदी र बुद्धिप्रसाद सुवेदीलाई दोसल्ला ओढाई सम्मान पनि गरेको छ । साथै उक्त अवसरमा समाजले गजल प्रतियोगिता पनि सम्पन्न गरेको छ । अधिवेशनले आगामी दुईवर्षका लागि निर्वतमान उपाध्यक्ष दिपक बिखर्चीको अध्यक्षतामा सात सदस्यीय चुस्त दुरुस्त एक समितिको पनि निर्विरोध निर्वाचित गरेको छ । समितिको कार्यसमितिको उपाध्यक्षमा नीराजन शिरीष, सचिवमा कमल बानियाँ, कोषाध्यक्षमा रुद्रकुमारी खत्री मालती र सदस्यहरुमा शुशील थकाली, प्रविण पवन खत्री र शुसन विसर्जनलाई निर्विरोध निर्वाचित गरेको छ । अचम्म लाग्दो विषय त यो छ कि कार्यसमितिमा सबभन्दा पाको उमेरको प्रतिनिधित्व दिपक विखर्ची (२८) ले गरेका छन् । कार्यसमितिले भक्त कार्कीलाई संरक्षकका रुपमा चयन गरेको छ । साथै ध्रुबलाल शर्मा, दामोदर घताने, रामप्रसाद सुवेदी, लालचन्द्र राजभण्डारी र हरिकृष्ण आचार्यलाई सल्लाहकारमा चयन गरेको छ ।
हिजो भर्खर जस्तो लाग्छ, २७ औं वसन्तमा हिड्दै गरेको म विना कुनै योजना देश छाडेर परदेश हिडेको । आज १२ वर्ष नाघिसकेछ, परदेश भनिएको ठाम देशजस्तै अनि देश ठानिएको ठाम परदेशजस्तै भएको । मेरी बोइ भन्नुहुन्थ्यो, "बार्ह बर्षमा खोलो फर्किन्छ ।" बार्है बर्ष वितिसकेछन्, म मान्छे भएर होला सायद आफूले आएको बाटैबाटो घर फर्किन नसकेको ! बोइ नफर्किने गरी गएको पनि ५ वर्ष त नाघिसकेछ, सायद अझै हुनुहुन्थ्यो भने फोन गरेर म सोध्दो हुँ, - बोइ बार्ह वर्षमा खोलो कसरी फर्किन्छ ? सिकाइमाग्दो हुँ फर्किने सुत्र, शिरोपर गर्दो हुँ ती सुत्रहरू र लाग्दो हुँ ढोडेनीको पक्की पुल तरेर किनारै किनार तेर्सिएर घैयारासम्म अनि अलिकति माथि उक्लिएर हाम्रा जिजुको पालादेखिको हाम्रो स्थायी ठेगाना उही ढुंगेपाली टोलमा । छिर्दो हुँ आफ्नै मेहनतले बनाएको साढे दुई तले पक्की घरको दैलोभित्र । दिनहरू यस्ता पनि थिए, जहिले म कविताहरू लेख्ने गर्थेँ । मेरा कविताहरूमा देश छाड्नेहरूलाई स्वदेशमैं बस्नु भनेर आव्हान हुने गर्थे । अहिले म तीनै कविताहरूका पात्र बनेर आफैले बाँच्नु परेको परिस्थितीलाई पचाउने प्रयत्न गर्दै...
Comments
Post a Comment
प्रतिक्रिया ब्यक्त गर्दा सभ्य र सुसंस्कृत शैली प्रयोग गर्नका लागि सम्पूर्णमा सविनय अनुरोध गर्दछु ।